Benedict Arnold: Ο απογοητευμένος Αμερικανός

Ο Αμερικανός στρατηγός το όνομα του οποίου έχει καταστεί, στη χώρα του, συνώνυμο της προδοσίας, άλλαξε στρατόπεδο κατά τη διάρκεια του Πολέμου για την Αμερικανική Ανεξαρτησία, και συνωμότησε για να παραδώσει το αμερικανικό φρούριο στο West Point της Νέας Υόρκης που είχε καταλάβει, στους Βρετανούς τον Ιούλιο του 1780. Σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές, κίνητρα για την εκδικητική αυτή κίνηση του Arnold υπήρξαν η απογοήτευση για την παραγνώριση των ικανοτήτων του και των ευσήμων που απολάμβαναν άλλοι στρατηγοί για τα δικά του επιτεύγματα, αλλά και η αντίθεσή του στη νεοσυσταθείσα συμμαχία των Αμερικανών με τη Γαλλία.

Το εκδικητικό του σχέδιο αποκαλύφθηκε όταν οι αμερικανικές δυνάμεις αιχμαλώτισαν τον βρετανό στρατηγό John Andre και βρήκαν επάνω του έγγραφα που αποκάλυπταν το σχέδιο του Arnold. Ο Arnold ξέφυγε μετά βίας από τα στρατεύματα του Washington, που κινήθηκαν προς το West Point αμέσως μετά την αιχμαλωσία του Andre, και στη συνέχεια έλαβε το βαθμό του ταξίαρχου και 6.000 λίρες Αγγλίας –ποσό που σήμερα υπολογίζεται στις 615.000 λίρες–από το βρετανικό στρατό. Μετακόμισε στο Λονδίνο δύο χρόνια αργότερα, όπου και παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του.

Πηγή: http://www.otherside.gr

Lorena Bobbitt: Εκδίκηση κομμένη στα μέτρα της

Η γυναίκα που έκανε πραγματικότητα τον κρυφό πόθο κάθε καταπιεσμένης/ κακοποιημένης φεμινίστριας δεν είναι άλλη από την Lorena Bobbit. Με τον άντρα της John Bobbit είχαν κατά καιρούς πολλά προβλήματα. Την χτύπαγε, την έβριζε, ενίοτε την βίαζε κιόλας. Το βράδυ της 23ης Ιουνίου του 1993, ο άντρας της γύρισε στο σπίτι αργά το βράδυ μεθυσμένος και σύμφωνα με την μαρτυρία της την βίασε επανειλημμένα. Με απίστευτη ψυχραιμία η κυρία Bobbit σηκώθηκε από το κρεβάτι, πήγε στην κουζίνα του σπιτιού και αφού πήρε το πρώτο κουζινομάχαιρο που βρήκε μπροστά της επέστρεψε και έκοψε το πέος του συζύγου της ενώ αυτός κοιμόταν. Ατάραχη, πήρε το αμάξι της, έκανε μια βόλτα και πέταξε το « λάφυρο» της σε έναν ακάλυπτο χώρο. 

Αφού συνειδητοποίησε την πράξη της ειδοποίησε την Αστυνομία, η οποία έσπευσε στο σπίτι του ζεύγους και μετά από έρευνα εντόπισε το κομμένο πέος. Στην δίκη που διήρκεσε επτά ώρες, η Bobbit αθωώθηκε, τέθηκε όμως υπό ψυχιατρική παρακολούθηση. Το 1996 μετά από έξι χρόνια γάμου το ζευγάρι πήρε διαζύγιο (αναμενόμενο), ο John Bobbit εκμεταλλεύτηκε την δημοσιότητα που του έδωσε το περιστατικό και αφού κατάφερε να… συγκολλήσει το πέος του έγινε διάσημος πορνοστάρ πρωταγωνιστώντας σε ταινίες όπως το “Frankenpenis” (ευφάνταστος τίτλος αν μη τι άλλο). Η Loreena μετά το περιστατικό άλλαξε το όνομά της σε Loreena Galo και έκτοτε δουλεύει σε ινστιτούτο αισθητικής στην Washington.

Πηγή: http://www.otherside.gr

Ο 47ος Ronin

Θρύλος στην Ιαπωνία, όσον αφορά την πίστη και την εκδίκηση και βάση για πολλά κινηματογραφικά έργα και βιβλία, η ιστορία του 47ου Ronin έχει τις ρίζες της σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα. 

Κατά την περίοδο Edo στην Ιαπωνία, οι Σαμουράι ήταν κυρίως γαιοκτήμονες, στρατιωτικοί σύμβουλοι και σωματοφύλακες πλούσιων ευγενών. Ο κώδικας πίστης του Σαμουράι περιλάμβανε μια συμφωνία ανάμεσα στον ίδιο και τον «daimyo» (ευγενή) του, σύμφωνα με την οποία ο Σαμουράι πρέπει να εκδικηθεί πάση θυσία τον θάνατο του. Ο 47ος Σαμουράι που ορκίστηκε να προστατεύει τον αφέντη του, τον Asano Naganori, αδιαμφισβήτητα πήρε τον όρκο του στα σοβαρά. Κατά την διάρκεια μιας επίσκεψής του στο Kyoto, ο Naganori προσέβαλε έναν άλλον ευγενή, τον Kira Yoshinaka, σε μια αγνώστων λοιπών στοιχείων διαφορά που είχαν. Για την προσβολή του αυτή, ο Naganori καταδικάστηκε σε seppuku από την τοπική εξουσία, δηλαδή σε τελετουργική αυτοκτονία (κάτι σαν χαρακίρι), την οποία και διέπραξε την ίδια ημέρα.

Δύο χρόνια μετά, ο 47ος Ronin ο Οισί, παρείσφρησε στο σπίτι του Yoshinaka και αφού σκότωσε όλους τους σωματοφύλακες του, του προσέφερε την επιλογή του seppuku. Όταν εκείνος αρνήθηκε, ο Οισί τον αποκεφάλισε ύστερα από μια σύντομη μάχη, δίπλωσε το κεφάλι του σε ένα κιμονό και πορευτικέ προς τον ναό Σενγκακού-Τζι. Εκεί έπλυνε το κεφάλι και το εναπόθεσε μπροστά από το άγαλμα του άρχοντα του Asano. Στο σύνολό τους οι 46 Σαμουράι που βοήθησαν τον Οισί στο να πάρει εκδίκηση χωρίστηκαν και τέθηκαν σε περιορισμό λόγω της πολιτικής αναταραχής που δημιουργήθηκε. Όλοι τους υποχρεώθηκαν σε seppuku, αλλά η τύχη του 47ου Ronin έχει παραμείνει μέχρι σήμερα άγνωστη. Μερικοί υποστηρίζουν ότι πέθανε και άλλοι ότι του δόθηκε χάρη.

Πηγή: http://www.otherside.gr

Η σφαγή στο Νταχάου και το Τραίνο του Θανάτου

Στις 29 Απριλίου του 1945, μέλη της 45ης Μεραρχίας του Αμερικάνικου Πεζικού δέχονται εντολή να καταλάβουν το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου. Αφού απελευθερώνουν τους εξαθλιωμένους κρατούμενους, ανακαλύπτουν με φρίκη αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν «Τραίνο του Θανάτου». Στα 39 βαγόνια ενός τραίνου, το οποίο δεν έφυγε ποτέ, υπήρχαν στοιβαγμένα παραπάνω από δύο χιλιάδες πτώματα σκελετωμένων κρατούμενων. Σοκαρισμένοι από το θέαμα, κάποια μέλη του Τμήματος οδηγήθηκαν σε μια από τις μεγαλύτερες ακρότητες που έγιναν κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Θέλοντας να εκδικηθούν για τους χιλιάδες βάναυσα θανατωμένους κρατούμενους, οι Αμερικάνοι «ελευθερωτές» του Νταχάου άρχισαν να εκτελούν στρατιώτες των SS που είχαν παραδοθεί, ενώ επέτρεψαν σε απελευθερωμένους κρατούμενους να επιτεθούν σε ναζί στρατιώτες και πρώην «επιστάτες» και να τους λιντσάρουν. Συνολικά 75 Ναζί εκτελέστηκαν εκείνη την μέρα. Η θανάτωσή τους είχε μείνει κρυφή από το Αρχηγείο του Αμερικάνικου Στρατού και αποκαλύφθηκε μόλις το 2011, όταν και ανοίχτηκαν τα απόρρητα έγγραφα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πηγή: http://www.otherside.gr